oud verhaal

Regelmatig ga ik naar mijn 95 jaar oude vader en die heeft altijd wel wat te vertellen. Vorige week las hij mij een stuk voor uit dagboekaantekeningen van een oude oom van hem. Die werd geboren in 1869 en was het dagboek begonnen in 1883 en het liep door tot ca 1898. Hij maakte aantekeningen over zijn werk in een machinewerkplaats, waar hij na zijn leertijd begon met een uurloon van 11 cent. Reken maar uit, ca. 45uur per week. Hij leerde een meisje kennen en wilde met haar naar de kermis, maar haar ouders vonden haar eerst nog te jong, maar later kwam het goed. Ze gingen verloven en later trouwen en toen zat hij qua loon op ca. 14 cent per uur. Toen ze eenmaal getrouwd waren nam hij zijn vrouw en schoonouders een keer een dagje mee uit en ze gingen uit eten in Amsterdam en dat was maar liefst 45 cent per couvert!
Ze maakten ook vaak wandelingen op zondag van uren en liepen dan de halve Zaanstreek door, want lopen was de gewoonste zaak van de wereld. Ook waren de winters streng in die tijd want op een moment was het ijs ca. 30 cm. dik.
Zo kreeg je toch even een tijdsbeeld wat we ons in deze tijd nog maar moeilijk kunnen voorstellen. Het lijkt (en is) dan ook heel lang geleden en toch heeft mijn vader deze oom Jacob en tante Aaltje natuurlijk heel goed gekend en weet nog veel van de eerste helft van de 20e eeuw.
Zo in deze tijd met alle moderne communicatie middelen en de digitale snelweg waar we met 23 dingen mee bezig zijn, vond ik het leuk om juist zo'n verhaaltje neer te schrijven en in minder dan een seconde aan jullie toe te sturen.
Clasina

Een fan!

Omdat ik geen idee heb hoeveel mensen er luisteren naar het klassieke muziekprogramma van Radio Zwolle, was het gisteravond leuk, dat er vlak voordat ik de studio verliet er een mevrouw belde om te zeggen dat ze van het programma genoten had. Ik doe dit tegenwoordig nog maar 6 x per jaar, maar het is fijn te weten, dat je het niet voor niets hebt gedaan en dat je er mensen een plezier mee doet!

Clasina

ik ben er weer

Na steeds maar uitstellen toch maar weer eens iets op mijn weblog schrijven, want ik was het toch echt van plan. Met mijn hondje gaat het een stuk beter en ze wordt al weer actiever; wil ook weer graag uit enzo, tewijl ze deze week ons soms aankeek van "moet het echt?".
Met netvibes kom ik toch nog niet verder behalve inloggen, tenminste als ik het goed doe, want ik gebruik hetzelfde emailadres + wachtwoord dan voor gmail. Klopt dat?

Clasina

weer thuis

Ze zeggen dat ik veel praat, dus dan moet ik toch ook een weblog kunnen vullen? Eenmaal thuis probeerde ik direct weer een blogje te plaatsen en er was gelijk een storing. Ik hoop dat het nu wel lukt. Eerst heb ik ons hond geknuffeld, want ze heeft het moeilijk. Ze is geopereerd en voelt zich nog niet echt lekker en dan maf je wel getroost worden.
Morgen meld ik me wel weer

nu meer ervaring?

Het begint al een beetje te wennen, maar dat wordt wel huiswerk maken!

eerste blogje

Dat ik zomaar een weblog ga maken, wie had dat ooit gedacht? Mijn dochter heeft al veel ervaring, dus als ik er niet uitkom, heb ik een goed adres.